Nesta ocasión quero entrevistar a unha de esas persoas que cicais moitos lectores deste blogue non coñezan, pero que é parte fundamental en calquera análise da blogosfera hispana, escritor de libros sobre blogs como La revolución de los blogs ou Blogs. La conversación en Internet que está revolucionando medios, empresas y ciudadanos. De aconsellábel lectura calquera das súas palabras sobre a blogosfera, hoxe teño o placer de facer preguntas a Jose Luis Orihuela e seu blogue persoal, Ecuaderno.

-¿Qué é pra ti a blogosfera?
-A blogosfera é un espazo virtual e unha cultura real: é o espazo da web no que teñen lugar as múltiples conversacións que se establecen entre os blogues e é a cultura que xeran os bloguers.

-¿Qué poder teñen pra ti os blogues e a blogosfera?
-Pensar os blogues e a blogosfera exclusivamente en termos de poder, influenza e negocio é transplantar o modelo de análise que usamos pra os medios de masas convencionais e en consecuencia, deixar escapar o máis específico de este novo medio. A blogosfera é un espazo líquido, informal, desxerarquizado, descentralizado e anárquico no que converxen multitude de comunidades, de culturas e tradicións diversas, pra xerar de forma colectiva, distribuida e espontánea información, opinión e coñecimento.

-¿Crees que a burbulla dos blogues é igual que a burbulla inmobiliaria, é dicir, que semella nunca deixar de medrar?
-O ritmo de crecemento da blogosfera global (que dende 2003 se ven duplicando cada seis meses), seguramente comezará a ralentizarse dende o vindeiro ano. De tódalas formas, o máis significativo é que os blogues abriron a porta á xente corrente pra convertirse en protagonista dos procesos comunicativos. Máis aló dos blogues se extende o fenómeno dos medios sociales e iso non é unha moda nen unha tendenza, senón unha muda de paradigma que non ten volta atrás.

-Dado o tempo que levas e o popular que é teu blogue, ¿te consideras unha estrela da blogosfera?
-Son un profesor universitario que, entre outras cousas, escribe un blogue dende 2002. Me dedico a aprender e a ensinar a aprender. Os efectos secundarios da visibilidade que teño como bloguer son parte do xogo, como sempre que se fai comunicación pública, pero non son miña motivación nen centran meu interés.

-Qué crees que é mellor,¿un blogue monotemático ou politemático?
-Un blogue temático, e preferentemente de nicho, ten maiores posibilidades de convertirse nunha referenza en menos tempo e de ser máis visíbel á longa (se está ben escrito, se ten entradas de calidade e se actualiza con frecuencia).

-¿Venderías teu blogue ou teu posto no blogue?
-Non.

-¿A qué crees que é debido o éxito de eCuaderno?
-É pura persistenza.

-¿Crees que se pode chegar a vivir dos blogues?
-Por suposto, aínda que o risco é que deixen de ser blogues.

-¿Daríaslle unha patada no cú a algún blogger?
-Non é meu estilo.

-¿Nos sorprendería o saber a cantidade de feeds que lees ao día?
-Agora mesmo teño no meu lector suscripcións a 527 feeds. Os que son públicos poden verse en: http://www.bloglines.com/blog/ecuaderno.

-¿Qué valoración fas dos congresos sobre Blogues e Blogosfera que se veñen desenrolando en España ata o momento?
-O primeiro congreso nacional de bloguers en España se vai celebrar en Sevilla do 17 ao 19 de noviembre (nosos veciños portugueses xa están preparando o carto encontro nacional de bloguers pra o vindeiro ano). Ata agora tivemos algunhas xornadas como WebDosCero e Blogues. A Conversación, e moitas seccións dedicadas, mesas redondas e Intervencións en innumerabeis conferencias académicas de Comunicación e eventos profesionais de modo regular dende o ano 2003. A importancia de todos estos eventos é directamente proporcional ao impacto que conseguen fora da blogosfera, que ata agora foi moi limitado.

-A axencia Reuters anunciou fai uns días que introducirá un reporteiro no videoxogo por Internet Second Life,¿O consideras un intento de contrarrestar o poder do periodismo cidadán a través de blogues?
-Second Life é unha comunidade virtual cuxo alcance e impacto vai sorprendernos en pouco tempo. O menos interesante de SL é a clonación de tendas, medios e marcas que xa existen no mundo físico. O máis atractivo é seu potencial pra facer desaparecer parte das barreiras que temos no mundo físico pra encontrarnos e interactuar con persoas que están espacialmente distantes, e pra construir un mundo paralelo no que agardamos poder redimir os desastres que temos feito no noso pequeno planeta ou alcanzar aquelas metas que se nos escapan no “real life”.

-¿Non tes medo acerca do poder dos blogues e súa capacidade de expansión de novas,como por exemplo o pasado robo do escaño de Zapatero,que paralizou a tódolos medios de comunicación?
-Unha das características da blogosfera é que constitúe un ecosistema informativo autoregulado, de tal forma que as manipulacións sempre rematan saíndo á luz, os errores se corrixen, as opinións se contrastan e a información sempre gaña.

-Algúns medios en Internet como 20Minutos apoian á licenza Creative Commons,pero dun tiempo a aquí surxiron conflictos con medios tradicionais como El País.¿Cal é túa postura ao respecto neste conflicto?
-Máis aló da casuística, un dos temas máis relevantes pra o futuro da comunicación profesional é precisamente cómo se xestionan os dereitos de explotación de contidos, e de maneira máis global, cales serán os modelos de negocio viabeis pra os medios e pra os comunicadores profesionais. Nen todo pode ser gratis sempre, nen todo pode estar sometido a esquemas de dereitos e de explotación propios do século XIX.

-Blogues,videologues,podcast…¿Nun futuro cres que podería ser viábel un grupo de comunicación basado nestes tipos de periodismo cidadán?
-Unha vez máis: os blogues non son periodismo cidadán. Polo demáis, xa hai ao menos 16 redes comerciales de blogues en español.

-¿Qué definición poderías dar do Periodismo 3.0?
-Prefiro falar de Periodismo sen adxetivos, do contrario se remata mezcrándoo todo e esquecendo que -en España dende fai case 50 anos -o Periodismo é unha disciplina que se ensina e aprende nas aulas universitarias. A xestión profesional da información en medios públicos de comunicación vai mudar cada vez que se adopten innovacións tecnolóxicas, pero non por iso imos ponerlle unha nova etiqueta á nosa profesión cada fin de semana. A adopción do telediagnóstico non nos leva a falar de Medicina 3.0. Seguimos falando de Medicina, e xa supoñemos que os médicos se formarán e utilizarán o instrumental máis sofisticado que esté ao seu alcance en cada momento histórico. E pra seguir coa metáfora, o que os pacentes usen a rede pra investigar acerca das súas dolencias e compartilas con outros mediante páxinas personais, non lles convirte en “médicos cidadáns” que fan “medicina social”.

-Ben Jose Luis,moitas grazas pola entrevista.