(librería de Salamanca, apenas unhas horas atrás, despois de ter agardado 10 minutos de reloxo e de cola nun local ateigado de xente que empurra)

- Óla, estaba a buscar La Gran Guía De Los Blogs 2008, tivo que chegaros esta semana… ¿sóate?
- ¿Iso que é, drama, poesía?
- É unha guía de blogues.. de páxinas web.
- Ah, ah, pois entón na segunda planta.

(subo a segunda planta, agardo 5 minutos despois de ter escoitado un “agarda un intre” e ver cómo acto seguido o dependente pónse a colocar un cartón debaixo das facturas para escribilas ben cando sexa o intre)
-Dime, que querías?
- Óla, estaba a buscar La Gran Guía De Los Blogs 2008, tivo que chegar esta semana… ¿sóate?
- ¿Seguro que se chama así? Non me soa…a ver, dime cómo se chama de novo…
- La Gran Guía De Los Blogs 2008
- (o busca en Google) Ah, Ciberprensa… pois, pois non, síntoo.

Síntoo porque me pesa, pero me paso a mercar online, dáme igual se Casa del Libro ou o que sexa, pero é que hai actitudes que me desquician…

Se por algo pensei que era coñecida Salamanca era pola súa Universidade, súas bibliotecas e, maxinei, polas súas librerías. Pero ben, hoxe me levei unha pequeña decepzón.

Buscaba un libro en concreto: Organízate con eficacia, traduzón ao castelán do creo xa hipercoñecido (ao menos en Estados Unidos e no Universo Geek) Getting Things Done, coñecido tamén polas siglas GTD.

E ben, o tiña visto nalgunha librería online, pero ben, como me apetecía lelo en canto remate os exames, decidín pasar polas librerías máis grandes de Salamanca mentras viña a casa da facultade esta mañá. Comecei por Víctor Jara, pois tiña visto no seu web que o tiñan en tenda, e tamén porque está ao carón da miña facultade; cal é miña sorpresa cando ao chegar seu dono me di que o tivemos, según me di o ordenador no 2000 e logo en Outubro de 2005, así que habería que pedilo, que o dé dispoñíbel no noso web non quere dicir nada. Asombrado levemente, acudín a unhas cantas, onde o daban por esgotado, tanto en versión inglesa como en castelán, pois entonces terían que pedírmo.

En Cervantes nen lles soaba o libro, e atención ás dúas anécdotas do día: nunha das librerías ao buscalo a dependenta no pc puxo eficazia, ata que lle advertín do gazapo e, ao buscalo ben, me dixo que non quedaban exemplares (e xente así traballa nas librerías…). Noutra librería da cidade, cuxo nome non penso dicir por ser boa xente, me dixeron textualmente: na Casa del Libro seguro que o atopas. E me quedei pálido, teso, logo nos queixamos de que veña o Corte Inglés ou cousas así…

Así que en fin, sen querer buscar máis pois non estou como pra perder tempo, en casa botei unha ollada á rede e, certo, o atopei en la Casa del Libro pero, chegado o momento de pagar, non aceptaba miña tarxeta Maestro (unha Mastercard, de débito) da miña facultade. En fin, non é meu día de sorte hoxe. O pedín mediante Agapea, e todo foi xenial, incluso saiu un pouco máis barato. Agora agardemos que chegue bien.

A miña nova adquisición literaria é un libro que atopei de casualidade por internet vendo libros do estilo de “No Logo” de Naomi Klein, e atopei este, que non sae mal parado según o que lin por aí acerca de él..É Rebelarse vende, editado por Taurus e escrito por dous xoves canadienses mestres de universidade. No libro un encarna unha postura máis de esquerdas mentras o outro defende á dereita, pero ambos fan unha crítica ós estereotipos, con casos por exemplo como o de Kurt Cobain e o grunge, un movemento que intentaba ser todo o oposto ó que rematou por ser: outra moda musical máis (lembran o odio de Kurt e o Grunge por revistas do tipo Rolling Stone, na que rematou saíndo en portada cun cartel criticándoa). Sen ir tan lonxe, temos exemplos máis a mán como os do El Canto del Loco e as súas zapatillas Converse alternativas, ou a moda dos pantalóns desgastados e alternativos (que recoñezo que teño,pero é que na tenda non hai outra opción en vaqueros que uns desgastados…).
Creo que fai unha crítica bastante boa (ou polo menos o que levo lído) a esa contracultura oposta ó capitalismo, pero que no fondo foi creada por el, abogando por outras vías na loita contra o capitalismo sen ter que caer nel, como fai a contracultura actualmente (como se pode apreciar,a portada é bastante explícita, co tan impreso en merchandising logo do Ché Guevara). Todo semella indicar que este libro vaime gustar…

Tras este título se esconde un libro, escrito por Michka Assayas e editado en España pola editorial Alba. En Pontevedra só o atopei nunha librería (Librería Paz) e por un prezo algo excesivo (23,50 euros),pero bon, como gran fan de U2 e despois de ler referenzas do libro decidínme a mercalo.
Unha vez lido agora en vacacións, Bono se centra neste libro non tanto na súa faciana de cantante de U2 senon máis na súa faciana de Bono solidario e Bono que se reune con políticos. O autor coñeceu a Bono cando U2 estaba empezando e, ó cabo dun tiempo retomou o contacto co propio Bono e de aí surxiu a idea dun libro de conversas.
Tódalas conversas foron no momento entre os derradeiros concertos do Elevation Tour e durante a gravazón do último cd de U2 polo momento, “How to dismantle an atomic bomb”.
Na miña opinión, o libro tampouco me descubriu moitas cousas salvo algúns aspectos de U2, pese a que non me arrepinto de gastar ese diñeiro nun libro. De tódalas formas, teño unha pequena espina de U2 en forma de libro, que é “U2:Until the end of the world“, un libro que todavía non foi traducido ó castelán, e que é considerada “a Biblia de U2″, un libro no cal se comentan asuntos “non moi claros” de U2. Se te interesa a Bono como persoa e toda a labor que está a desarrollar, é de recomendada lectura.

Agora que estou en Pontevedra,me encanta ir pola Librería Michelena (a miña librería favorita,por moito que me goste La Casa del Libro na Gran Vía madrileña…pero non ten o encanto pontevedrés) e mercarme algúns libros, sobre todo de esa sección…ó fondo de todo, a primeira á dereita (algúns xa saben qué sección jeje).
Como non ía ser menos,nesta ocasión merquei dous libros, que se sumaron a esa lista interminable de libros que teño sen ler.Nesta ocasión “caeron” “A España Uniforme”,escrito por José Ignacio Lacasta-Zabalza;é a traducción ó galego do libro que me recomendou persoalmente nunha conferencia no verán Xose Manuel Beiras (o ex-líder del BNG),e “Historia de la Segunda República Española”, escrito por Julio Gil Pecharromán, e libro recomendado por un dos sabios encargados da Librería (quería algo publicado agora con relación do 75 aniversario e me recomendaron éste).
A esta lista se suman “A estrela na palabra”, un libro de conversacións co propio Xose Manuel Beiras (que o teño asinado por el e polos autores). Tamén tiña “La Guerra de Guerrillas”, escrito por Ernesto “Ché” Guevara, pero que o rematei de ler no tren rumbo a Pontevedra.
Por elo,creo esta sección, “Biblos”, para falar dos libros que vaia lendo co tempo. Sexan benvidos.