Creo que todo indica que estamos no inicio dun cambio de tendenza económica. E pra moitos é algo totalmente novo. En xeral, case tódolos menores de 35 anos só viviron en época de bonanza. Eu teño 42 anos e na crise de 1992 miña axencia de publicidade cumplía case 4 anos. E lembro que foi duro: despidos de amigos noutras axencias, reducción de salarios e costes por tódolos lados, presupostos e inversión á baixa, impagos de clientes,… en especial lembro o desempleo. Amigos sen traballo. Compañeiros de facultade que caían nos recortes das multinacionais que medraran desaforadamente nos intres tolos da publicidade dos 80.

¿Que debemos entón agardar?

Reducción do consumo con especial incidenza no turismo, ocio e bens de equipo familiar -coches, electrodomésticos, ordenadores…-, aumento do desempleo, incremento da morosidade, maior dificultade pra acceder a financiación persoal e empresarial, reducción dos presupostos de márketing nas empresas, control salarial, menor movilidade laboral, reducción de operacións de capital risco e compraventa de empresas, … A verdade é que o que lembro non foi unha época divertida.

Ogallá me equivoque.

Máis en Crisis: ¿Ya está aquí?

Se a esquerda empeza a confundir a comunidade cívica coa comunidade nacional, o populismo virá da man. No horizonte inmediato, o novo mapa de medios que emerxirá este outono e cuxos emblemas, con certeza empezarán a dar corporeidade a esa nova esquerda. Unha esquerda que mostra os primeiros síntomas de facer seu -a destempo histórico- un proxecto modernizador clásico -isto é, nacionalizante- que dende os 70 e ata o dagora lle fora alleo.

Máis en esta entrada do blogue de David de Ugarte. A raíz de isto, lembrar o lanzamento en Outono de Público, o periódico dirixido por Nacho Escolar (entrevista miña eiquí) e que pretende ser a competencia directa a El País.

O rei de Arabia Saudí volta ao seu país cun Toisón de Oro no equipaxe. A orden dinástica máis prestixiosa que se concede en España viaxa camiño dunha das maiores factorías da pena de morte no mundo. O paraíso dos verdugos. O lugar onde os executores presumen da súa habilidade coa espada. Poden seccionar a cabeza do corpo dun soio corte. Non hai inxección letal que poida mellorar esa eficacia.

É o que ten a monarquía en España. Se non ten inimigos, os crea. Se case ninguén fala de ela, fai o posíbel pra que a xente se lembre de que non hai nada tan ‘democrático’ como a lexitimidade dinástica. Se hai que agasallar aos amigos do Rei, non hai política de dereitos humáns –no caso de que exista– que poida empañar as visitas á Corte dos seus colegas de trono.

Máis en Guerra Eterna (vía Escolar.net)

Pareceume dunha insensibilidade absoluta deixar no ar todas as balandronadas desta xente como querendo dicir: pelillos á mar. No fondo non son malos.

Pareceume unha mostra da catadura moral de Otegi e compañía a súa insensibilidade ante a dor humana cando son asasinados dous traballadores ecuatorianos en Barallas considerando o asunto un mero erro de cálculo.

Ségueme parecendo puníbel o espectáculo duns suxeitos que pretenden estar presentes nas institucións e dálles o mesmo que haxa kale borroka ou non, porque eles non condenan estas manifestacións do conflito.

Por iso, o comunicado de ETA non me pillou por sorpresa. Para dedicarse á política, ao servizo comunitario fan falta principios éticos e democráticos e esta xente nunca os tivo. Por iso non me estrañou nada o comunicado de ETA.

máis en esta entrada de Iñaki Anasagasti.

A Asociación de Internautas, falando ao respecto da decisión do Goberno, que poderá cerrar webs sen resolución xudicial. Sigo decindo que se decisións como ista ou a Lei Antitabaco o fai un goberno de dereitas, chamaríanlle de fascista pra arriba, pero así vai o país…

Más en Yo, el alcalde, blogue non oficial (de cachondeo,vaia) de o irmán de Cachuli Julián Lanzarote, o alcalde de Salamanca.

Segue no blogue de Manuel Jabois

Chamamento de Amnistía Internacional a toda a blogosfera.José Luis Orihuela tamén se fai eco de algo relacionado en Reporteros Sin Fronteras.

Máis en Periodismo incendiario

Pregunta de Iñaki Anasagasti no Congreso dos Diputados,transcrita no seu blogue